|
Specyfikacja procesorów klasy 286 |
|
Specyfikacja procesorów klasy 286
80286 był następcą procesora Intel 80186. Był mniej więcej dwa razy bardziej wydajny w porównaniu do procesora Intel 8086 i ponieważ posiadał 24-bitową szynę adresową mógł adresować aż 16MB pamięci RAM (Intel 8086 używał tylko 1 MB).
W przypadku komputerów mających ponad 1MB pamięci i posiadających system operacyjny DOS pozostała część pamięci (cała pamięć poza "pierwszym megabajtem"; dokładniej poza 1024KB+64KB-16B i obszarem HMA) była dostępna tylko w trybie emulacji pamięci rozszerzonej XMS (ang. extended memory). Jednak rzadko który komputer z 80286 miał więcej niż 1MB RAM. Niektóre płyty główne potrafiły mapować pamięć powyżej 1MB jako pamięć stronicowaną dostępną jako strony po 64KB w obszarze powyżej 640KB (tzw. pamięć EMS) np. Hetland czy Suntec. Pamięć powyżej 1MB była wykorzystywana do ładowania jądra dos (DOS=HIGH), jako cache dysku (smartdrive), rzadziej dla wybranych programów poprzez int15h, specyfikację XMS czy (jeśli płyta główna pozwalała) także EMS.
W trybie chronionym procesor oferował ochronę pamięci, obsługę 16MB RAM i 1GB pamięci wirtualnej.
Procesor wymagał 8-bitowego kontrolera magistrali oznaczanego Intel 80288.
Dla układu 80286 zaprojektowano koprocesor numeryczny 80287. Koprocesor w większości płyt głównych pracował asynchronicznie w stosunku do procesora głównego (miał inną częstotliwość taktowania) i niewłaściwie napisane oprogramowanie mogło w szczególnych okolicznościach pracować wolniej po zastosowaniu koprocesora niż bez niego. W większości aplikacji numerycznych 80287 dawał jednak nawet kilkudziesięciokrotny przyrost prędkości obliczeń. 80287 był także stosowany w pierwszych modelach płyt przeznaczonych dla 80386 (jeszcze nie był gotowy 80387).
wikipedia.pl
|
